Ein våken liten Thomas...

Lille broren vår har fått navn, Thomas etter tippoldefaren sin. Thomas er meir og meir våken, han har vore sår og hoven i augene sine, men no ligg han meir og meir med opne auge og kikker på omverda si...

Gutane våre...

Lille bror, 4150 gr. 53 cm... stor og fin gut!

Stolt og god storebror...

Og me er utruleg stolte og heldige foreldre...

Ei lita oppsumering...

Tida går fort, og sidan sist har det skjedd mykje hjå oss. Torgeir har vore ei helg i Trondheim, og eg ei helg i Oslo. Siste helga i septemper feira me 70 og 75 årsdag til farmor og farfar (oldemor og oldefar Eggebø), eg og Andreas var heime to veker etter dette, medan Torgeir var i Ålesund og skrudde på bilen. Me har og blitt onkel og tante igjen til lille Jan Magne på Vestnes. me har og vore sjuke i to veke, men er no på føtene igjen. Denne veka har mor og mormor (mormor og oldemor) vore på besøk, og hjulpe til med dei siste gjeremåla før familien Stokke går fra å være 3 til å bli 4. Litt bilder fra dei siste vekene:
Familien Eggebø i 70 og 75 årsdag



Fem genrasjoner, tippoldemor på 99 år...

Stolt onkel med lille Jan Magne
Andreas i morfar si bukse...
Onkel Gabriel, Andreas og Pernille på tur i "bekken"...
Moster Ane, mormor og Andreas på tur i fugleparken...

Andreas med nye bord og stolar, og nye sko fra mormor og morfar...

Andreas og mormor...
Andreas og oldemor...
... og tilslutt ei tjukk mor, som er klar for å bli nokre kilo lettare og nokre cm smalere rundt livet...

Eit etterlengta bad...

Bad har aldri vore ein kvardagsleg ting for Andreas, han har hatt eksem frå han var 6 veker, så bada han har hatt har det vore ei veke mellom, og dei har vore korte. Men no er eksemen nesten borte (noko han har vore ei stund), og i kveld fekk han eit langt og etterlengta bad (dusjen har blitt nytta i det siste, og ikkje stampen), gleda var stor, og vaten og skum fauk rundt han..."tædene" vart skrukkete, vatnet rant i augene, så nå er ein blid og rein gut klar for senga...

Skryte bilet...

Sat å la inn litt bilde av go gutten vår...
Fann ut at eg måtte legge ut litt skryt her:

Små sommerglimt fra familien Stokke...

Då var sommaren over for denne gong, og det er vell på tide at bloggen vaknar opp frå sommar dvalen. Hausten er allerede godt i gang, og lyden av regn som slår mot ruta har blitt ein vanleg bakgrunns musikk. Då er det deilig å sjå tilbake på ein fin somar, sjølv om sola ikkje fekk bruna oss så mykje og bada ikkje var så mange. Har me kosa oss saman med kjente og kjære...

Båt tur med familien Aas på Vestnes...
Me hadde og ein liten snartur til Sverige, før me tok turen til Lyngdal og var der ei veke...
I Lyngdal hadde me og ein liten båttur, saman med familien Andersen...
Andreas bada i ei bøtte i forteltet, litt trangt kanskje men alltid godt med eit bad...

Ferien i Lyngdal blei avslutta med PITA saman med familien Eggebø...

Ellers Mora i huset har blitt x ´antall kg tyngre i ferien og lurer på kor stor mage det går an å få, ho er overbevist om at ho vil slå alle rekorder. Torgeir held seg stabil, mens sonen i huset veks og trivs han og, om ikkje med like stor fart som mora...

Me har ein spennande haust framfor oss, og gler oss, og er spennte for det som skal møta oss...

Ha ein fin dag!

Sommer og sol...

Då var det verkeleg på tide med ei lita oppdatering fra oss, mora i huset og Andreas har vore på Nærbø hjå mormor og morfar,mostrar og onkel ei veke, der kosa me oss masse.

No er me tilbake i Bergen, i dag har me vore ute i fin veret, Andreas syns sola er veldig skarp, men med ei god Caps og mora sine solbriller så blir det mykje betre. Andreas går, han er kjempe stolt over seg sjølve (og det er me og), så med armane fram og eit stort glis rundt munnen stabbar han fram over. Når me er ute er han veldig opptatt av blomar og fuglar, han ser kvar ein fugl ofte før mora gjer det, og då må me vera heilt rolege å stå og sjå lenge på fuglen... Smørblomar er og ein sikker vinner, ser Andreas ein langs vegen, må me stoppa og plukka han, lukta litt, for så å plukka av han kronblada...

I dag har fam. Stokke vore oppe ved vatnet bak oss, Andreas stor kose seg i bæremeisa, og nynnar, og seier bø til foreldra i ny og ne. Pappen bada, mens mora og Andras berre dyppa "tædene", me (Andreas og eg) syns temperaturen var god, mens pappen syns det var litt kaldt.

Syns de at mora i familien ser litt små feit ut, så stemmer det, for i magen hennar veks det ein liten baby, som melder sin ankomst ca midt i November (Dvs. i slutten av November). Me gler oss kjempe mykje, fantstisk med eit nytt lite liv som spirer og sparkar!!!

No er me klar for sommarferi, kanskje kjem det eit lite innleg før den tid, kanskje ikkje...

Uansett må då ha ein fin feri, kanskje me snakkast!!!